و فرمود : « از وام دادن خمير و نان خوددارى مكنيد ، كه منع آن دو باعث فقر است ( 1 ) » . ششم : مهلت دادن به تنگدست و حلال كردن او مهلت دادن به وامدار تنگدست و بحل كردن او از مصاديق بذل و انفاق به شمار مىرود و در فضيلت آن اخبار بسيار رسيده است . حضرت صادق عليه السّلام فرمود : « هر كه خواهد كه خداوند او را در روزى كه هيچ پناهى جز پناه او وجود ندارد پناه دهد نادارى را مهلت دهد يا از حق خود بگذرد » . و فرمود : « رسول خدا صلى اللَّه عليه و آله و سلَّم روز بسيار گرمى - در حالى كه كف دست خود را سايبان قرار داد - فرمود : كيست كه خواهد كه از شدّت گرماى جهنّم در سايه قرار گيرد - و اين جمله را سه بار فرمود - مردم هر بار گفتند : ما يا رسول اللَّه . فرمود : كسى كه وامدار خود را مهلت دهد يا از تنگدست بگذرد » . و فرمود : « روزى رسول خدا صلى اللَّه عليه و آله بر منبر آمد و خدا را حمد و ثنا گفت و بر پيامبران او درود فرستاد ، سپس فرمود : اى مردم ، حاضران به غائبان برسانند ، هر كه به وامدار تنگدستى مهلت دهد براى او در هر روز ثواب صدقه اى مانند مال اوست تا طلب خود را بگيرد » . به ايشان عليه السّلام عرض كردند : « عبد الرحمن بن سيابه از مردى كه در گذشته طلبكار است ، ما از او خواستيم كه وى را بحل كند و او نپذيرفت و امتناع نمود ، فرمود : واى بر او مگر نمىداند كه اگر وى را حلال كند در مقابل هر درهمى ده درهم پاداش خواهد داشت ، و اگر حلال نكند در برابر هر درهمى يك درهم خواهد بود ؟ » ( 2 ) و در اين معنى اخبار بسيار ديگرى نيز هست .

--> ( 1 ) اين احاديث را از روى » وافى « : 6 - 292 ، باب قرض تصحيح كرديم . . ( 2 ) همهء اين احاديث را كه دربارهء اين مطلب آمده از روى « وافى » : 6 - 292 ، باب مهلت دادن به تنگدست و بحل كردن او ، و « فروع كافى » : باب مهلت دادن به تنگدست ، كتاب زكات ، تصحيح كرديم . .